Уладзімір Караткевіч
26 жніўня1982Уладзімір Караткевічзанатаваў у дзённіку:
21℃. З раніцы было сонечна. Цяпер хмаркі і нейкі лёгкі туманны вэлюм. Сяджу, пакрысе працую, канца не бачу.Біхевіярызм — метад у псіхалогіі, які даследуе паводзіны, тую нібыта рэальнасць, па якой мы мяркуем пра нашы думкі, страсці, перажыванні. Для пацука гэта, можа, і прымальна. Галодны — шукае шлях да сала і г. д. А для чалавека? Усю гэтую тэорыю можна было разнесці ўшчэнт яшчэ семдзесят год назад двума прыкладамі. Першы: чалавек не есць на прыёме далікатэсаў, каб не палічылі жадным. Другі: чалавек паціскае руку і ўсміхаецца нягодніку, якога з’еў бы жыўцом, у атацы кулю б яму пусціў у патыліцу, але пакідае гэта «да лепшых часоў». Ну, а калі яны не прыйдуць? Тады ніякі біхевіярыст не паставіць знака адпаведнасці паміж паводзінамі чалавека і ягонымі страсцямі.Часопіс «Знание — сила», № 8 напісаў яшчэ мадней. Крытыкуючы біхевіярызм, прызнаў аднак: «Бихевиаристы выяснили, что роднит человека с крысой, и это уже немало. Их подход оказался эффективным на практике…»Па-мойму, яшчэ мой дзед, не маючы і зялёнага паняцця пра біхевіярызм, цудоўна ведаў, што радніць чалавека з пацуком, і на практыцы вырашаў эфектыўны падыход да такога роду людзей. Варта было выдаваць кнігі, запаланяць імі Амерыку і Еўропу, будаваць дарагія інстытуты, прысуджаць Нобелеўскія і іншыя ўсякія прэміі.Што зробіш, больш за ўсё чалавецтва заўсёды траціла на «ізмы» і на падгонку фактаў да гэтых «ізмаў». У той час як адзіны «ізм» сціпла стаяў убаку, чакаючы людзей, здатных ахвяраваць за яго… А тут можна і без «ізму», а проста сказаць «супакутванне» або «чалавечнасць».Цалкам
Гісторыя Францыска Скарыны
Гісторыя Францыска Скарыны
Уявіце: Мікола Гусоўскі скончвае штодзённую працу над «Песняй пра зубра» і ідзе зірнуць на галоўную навінку ў свеце мастацтва — «Сіксцінскую Мадонну» Рафаэля, а Францыск Скарына перакладае «Псалтыр» пад гук малатка Марціна Лютэра і адпраўляецца праводзіць караблі Фернана Магелана. У адным з сусветаў усё гэта магло адбыцца, бо ўсе гэтыя людзі жылі ў адзін час! 6 жніўня 1517 года Францыск Скарына друкуе кнігу «Псалтыр» ва ўласным перакладзе. Гэта адначасова і бунт, і прарыў, і поўнае замацаванне Рэнесансу на Беларусі. Беларусы аднымі з першых у свеце маюць пераклад галоўнай еўрапейскай кнігі — Бібліі. У гэты ж час у Еўропе пачынаецца Рэфармацыя, канкістадоры высаджваюцца ў Мексіцы, маскоўскія войскі бяруць у аблогу Полацк, а Фернан Магелан распачынае кругасветнае падарожжа. У нашым новым матэрыяле — таймлайн жыцця Францыска Скарыны і найважнейшыя падзеі, якія адбываюцца ў сусветнай гісторыі ў той жа час.
Чытаць артыкул
Быць шафёрам любата, яшчэ лепш – пілотам. А літаратарам?
Быць шафёрам любата, яшчэ лепш – пілотам. А літаратарам?
Як стаць пісьменніцай ці пісьменнікам? Нават калі атрымаецца адвучыцца ў літаратурным інстытуце або скончыць курс па creative writing, куды пасля  дасылаць сваё рэзюмэ? Дзе літаратарам узяць добры, стабільны прыбытак, соцпакет і пуцёўку ў санаторый? Розныя гістарычныя ўмовы давалі розныя адказы на гэтае пытанне, і літаратурнае рамяство то падпарадкоўвалася законам рынку, то цалкам трапляла пад кантроль дзяржавы, а то і спрабавала ўседзець на абодвух крэслах, ці, хутчэй, недзе ў загадкавай прасторы паміж імі. Класічныя «нармальныя» заняткі для пісьменніка, якія і ў працоўную кніжку запісаць не сорамна, – рэдактарская праца, пераклады, настаўніцтва. Але нярэдка здаралася (і ўсё яшчэ здараецца) так, што жыццё робіць нечаканы паварот і апроч пяра або клавіятуры пісьменніцкім рукам даводзіцца брацца за іншыя прылады працы. Мы сабралі для вас некалькі літаратурных біяграфій, якія паказваюць, што ў рэшце рэшт магчыма ўсё.
Лізавета Вундэрвальд
Чытаць артыкул