Аляксей Грызунт: «‎апалі рукі на мяккае, бэжавае, ніжэй» | Wir.by
ZRAMY. Маладыя паэты Беларусі і іх вершы: партрэт пакалення.

«тут і розьніца ў мовах — пытаньне з адказам, залежна ад працы снароўкі,
розьніца ў станах тлумачыцца фізікай, ї, ясна, здаровым сэнсам:
у прынцыпе, механізм працы вельмі нагадвае працу духоўкі,
праблема тут толькі адна — ня ты пячэш кексы.»
sbp
Саюз беларускіх пісьменнікаў

Аляксей Грызунт: «‎апалі рукі на мяккае, бэжавае, ніжэй»

ZRAMY
Гэта 15 частка цыкла
ZRAMY
1. Ганна Комар: Мемарыял
2. Павал Капанскі: Настаўнік
3. Дзіяна Ганчарык: «Я дыктатар краіны сваіх мараў»
4. Даниил Арианов: антинимб
5. Даша Бялькевіч: Яна
6. Іона Флінт: Алисы
7. Павал Дарохін: Знянацку
8. Віталь Мурашкевіч: На балконе
9. Марыя Бадзей: «‎Я, чалавек вялікага лесу»
10. Крысціна Бандурына: Малюскі
11. Антон Саладоўнікаў: «‎Радзіма з акцэнтамі Родины»
12. Симора: See more
13. Артур Комаровский: парад, который я одобряю
14. Марына Юрчык: «Дамінуючая крывая‎»
15. Аляксей Грызунт: «‎апалі рукі на мяккае, бэжавае, ніжэй»
16. Ханна Мананкова «‎Я вовсе не тот, кого вы хотели, кого вы ждали»
17. Наста Шакунова: Валошкі
18. Ганна Шакель: «Разаб'е бэз вокны»

апалі рукі на мяккае, бэжавае, ніжэй,

у белае, рэзкае, супраціўляльнае, у стазіс.

маятнік зломлены быў мэтэора тушэ

прыкладна ў месцы, дзе фраза гукаецца ў фразе.

прыкра ня ў месы часы скрэбсьці ногцям залоцьце,

у развагах, адкуль будзе суд, ад Пяруна ці Дзэўса -

прыкра їз лесу їсьці ї ніколі з яго ня выходзіць

у паўторы маўчаньня ў адказ на «куды ты падзеўся?»

першы ўдар — моцны, ён дробіць на цукар усю касмалоґію;

другі паказаў, што ї першы быў хІба што рэхам;

трэцяга жа ня было, бо ў чарзе зноў спрачаюцца Богі,

ї маланка штодзён, штохвіліну, ня можа стаць вехай.

а ў чаканьні ў першага тэмпература — пяшчынкі зьліваюцца ў кубік;

нумар два, аглухаючы, мямліць, што ёсьць толькі вечнасьць.

сьвятло розных вачэй пакрывае то самае месца налёту на зубе.

тут Бог — гэта любоў, ну а ґвалт — гэта пацешна!

тут і розьніца ў мовах — пытаньне з адказам, залежна ад працы снароўкі,

розьніца ў станах тлумачыцца фізікай, ї, ясна, здаровым сэнсам:

у прынцыпе, механізм працы вельмі нагадвае працу духоўкі,

праблема тут толькі адна — ня ты пячэш кексы.

ня ты прыязжаеш у горад, ня ты колеш вачыма фасады,

ня ты носам клюеш у машыне, што торыць на карце хады,

ня зьбіраеш карцінку, фасуючы кадры — манаду за манадай

ї што самае сумнае — з’язджаеш таксама ня ты.

з’язджае бязморфная жыжа пачуцьцяў, як можна сказаць, што з’язджае.

яна ясі хлеб, выстаўляючы слова сваім парасонам.

Твае рукі былі так блізка, я чуў як яны дрыжалі...

а прыхаджане

палілі ладан -

запахла азонам.

Паэзія
Сёння
Гісторыя Францыска Скарыны
Гісторыя Францыска Скарыны
Уявіце: Мікола Гусоўскі скончвае штодзённую працу над «Песняй пра зубра» і ідзе зірнуць на галоўную навінку ў свеце мастацтва — «Сіксцінскую Мадонну» Рафаэля, а Францыск Скарына перакладае «Псалтыр» пад гук малатка Марціна Лютэра і адпраўляецца праводзіць караблі Фернана Магелана. У адным з сусветаў усё гэта магло адбыцца, бо ўсе гэтыя людзі жылі ў адзін час! 6 жніўня 1517 года Францыск Скарына друкуе кнігу «Псалтыр» ва ўласным перакладзе. Гэта адначасова і бунт, і прарыў, і поўнае замацаванне Рэнесансу на Беларусі. Беларусы аднымі з першых у свеце маюць пераклад галоўнай еўрапейскай кнігі — Бібліі. У гэты ж час у Еўропе пачынаецца Рэфармацыя, канкістадоры высаджваюцца ў Мексіцы, маскоўскія войскі бяруць у аблогу Полацк, а Фернан Магелан распачынае кругасветнае падарожжа. У нашым новым матэрыяле — таймлайн жыцця Францыска Скарыны і найважнейшыя падзеі, якія адбываюцца ў сусветнай гісторыі ў той жа час.
Лізавета ДубінчынаМарыя Бадзей
Чытаць артыкул