4 красавіка 1982, Уладзімір Караткевіч | Wir.by

4 красавіка 1982

Уладзімір Караткевіч

Уладзімір Караткевіч

Апоўдзень – 12 [℃]. Цёпла. Ціхамірнае сонца. Аблокі нібы распусціліся ў небе, іх не відаць, іх прысутнасць можна ўявіць толькі па задымленасці далягляду. Гэта паруе апошні-апошні снег (як у нас у двары пад заходнім плотам і як у Купалаўскім скверы, дзе ўзімку ля дарожкі былі замкавыя снежныя муры) і зямля. Нават птушак нідзе няма.

Чым пах дарэвалюцыйны Мінск?
Чым пах дарэвалюцыйны Мінск?
Мінск (або ўсё ж такі Менск?) — горад з дваістай, няўлоўнай сутнасцю, бо яго аблічча пастаянна змяняецца: яго руйнавалі, перабудоўвалі, перадавалі з рук у рукі, ён гаварыў на самых розных мовах. Чалавек з ХІХ стагоддзя, апынуўшыся тут і цяпер, з цяжкасцю пазнаў бы Мінск, а нашы сучаснікі згубіліся б у горадзе канца ХІХ стагоддзя. У гэтым артыкуле паспрабуем перанесціся ў часе ды ўявіць сабе карціну дарэвалюцыйнага губернскага горада Менска з дапамогай самага моцнага каталізатара ўспамінаў — пахаў.
Кацярына Парыжаская
Чытаць артыкул