3 мая 1982, Уладзімір Караткевіч | Wir.by

3 мая 1982

Уладзімір Караткевіч

Уладзімір Караткевіч

+8. Шэра. Сёння хадзіў здымаць швы. Дзень то ўсміхаецца, то аблокі, ужо зусім летнія, клубастыя (менавіта «клубастыя», не ад рускага, а ад беларускага, г. зн. азадзістыя, круглыя і смачныя). Вельмі прыемна. На ліпах набухлі пупышкі. А ўчора было халоднае пекла: дождж, золь, ветрасек. Аднак знайшоў больш за 40 смарчкоў, яшчэ першых, нясмелых, маленькіх і чорных, як сушаныя грушкі. Ледзь вылезлі, і мала. Знайшоў бы і больш, але вока хворае і ад ветру, драбнасею-дажджу і іншых раскошаў слязіцца. А за кампанію і суседняе.

Беларускія блізняты: як не блытаць Купалу і Коласа
Беларускія блізняты: як не блытаць Купалу і Коласа
Два класікі беларускай літаратуры, народныя паэты, альбо два вусатыя дзядзькі з аднолькавымі ініцыяламі? Абодва нарадзіліся ў маляўнічых кутках нашай радзімы, абодва пісалі вершы і паэмы, якія ў школе вучаць на памяць. Паспрабуем усё ж разабрацца, чым яны адрозніваюцца як пісьменнікі –спасцігнуць тое, чаго не пабачыш на партрэтах, пра што не прачытаеш у біяграфіях.
Марына Яромка
Чытаць артыкул