13 лютага 1982, Уладзімір Караткевіч | Wir.by

13 лютага 1982

Уладзімір Караткевіч

Уладзімір Караткевіч

Не зразумееш, сонца ці не. Але ўстаўшы, падышоў да акна кабінета, і ўспыхнула шкло ў слухавым акне дома насупраць, нібы там, на гары, жаркі пажар. І ўтрапёны гвалт вераб’ёў, аж вушы дзярэ. Зараз пайду і гляну з акна кухні… І праўда, сонца, спачатку яркая, а пасля ўсё больш размытая і туманная пляма з абаротнай коскай плямкі пад ёй – Хвастатае сонца. –4,5℃.

Чым пах дарэвалюцыйны Мінск?
Чым пах дарэвалюцыйны Мінск?
Мінск (або ўсё ж такі Менск?) — горад з дваістай, няўлоўнай сутнасцю, бо яго аблічча пастаянна змяняецца: яго руйнавалі, перабудоўвалі, перадавалі з рук у рукі, ён гаварыў на самых розных мовах. Чалавек з ХІХ стагоддзя, апынуўшыся тут і цяпер, з цяжкасцю пазнаў бы Мінск, а нашы сучаснікі згубіліся б у горадзе канца ХІХ стагоддзя. У гэтым артыкуле паспрабуем перанесціся ў часе ды ўявіць сабе карціну дарэвалюцыйнага губернскага горада Менска з дапамогай самага моцнага каталізатара ўспамінаў — пахаў.
Кацярына Парыжаская
Чытаць артыкул